Ѓорги Новаковски
Во глувата тишина на ноќта, кога месечината плачеше со крвави солзи, во едно затскриено ќоше на светот, пламенот ги проголта соништата. Огнот не беше само случајност – тој беше судија и џелат, распослан како клетва врз младоста што не стигна да ги допре ѕвездите. Песната која некогаш весело одекнуваше, сега беше претопена во пискотници.
Животот е само свеќа, но зошто некои свеќи се гаснат толку бргу? Небото не испрати ни гром, ни дожд, ни глас што ќе предупреди. Само тишина и чад. И потоа, ништо. Гробна тишина, како црно платно на кое се испишуваат имиња, соништа што нема да оживеат, смеа што засекогаш ќе одекнува само во сеќавањата на оние што останаа.
Но, пламенот не беше само случајност. Неговите корени се вплетени во темното подземје на општеството – таму каде што алчноста ја продава безбедноста за грст пари, каде што небрежноста се потпишува со крвави раце, каде што човековите животи се бројки во туѓи џебови. Секој поткупен документ, секој премолчен закон, секоја игнорирана инспекција – тоа се челичните шајки со кои беше закован ковчегот на младоста.
Корупцијата е ненаситен ѕвер што се храни со судбини. Таа нема лице, нема совест – таа е сенка што се влече низ темните ходници, што се потпира на заборавот, што шепоти лаги додека глуми дека нуди вистина. И сè додека тие што треба да ги чуваат животите на своите луѓе, се преокупирани со бројки, со лаги, со сопствениот џеб, пепелта од нивната алчност ќе паѓа врз недолжните.
И додека црните марами се развеваат на ветрот како замена на изгубената надеж, ние стоиме и броиме изгубени души. Разорен е крикот на мајката што бара одговори, потонати се очите на таткото што ги стиска сувите раце во тупаница. Нема зборови што можат да ја вратат младоста, нема казна што ќе ја исправи неправдата. Само небо обвиено во чад, само улици тивки како гробишта, само пепелта што нежно се спушта врз заборавените соништа.
Ако има правда, нека зборува сега. Ако има совест, нека го исправи гревот.
Бог нека ги прегрне оние што прерано заминаа. Нека почиваат во светлина, далеку од сенките што ги згаснаа.