Враќањето на пролетната пријателка

Ментор: Марија Ангова Цветковска

Новинар: Верица Ангелова

Додека седев во собата, еден мал, но топол зрак од сонцето ми ги измами очите. Ме мамеше да излезам надвор. И кога излегов – имаше што да видам!

Моето омилено дрво беше расцветано. Беше прекрасно! Розевите, мали цветчиња полни со полен ја привлекоа најубавата пеперутка. Нејзините крилја беа сини, со златести детали – мала и магична, како од бајка.

Го собираше поленот од прекрасното дрво кое имаше нежен, убав и траен мирис. Но тоа не беше сè. Под него растеа расцветани лалиња во толку многу бои, што изгледаа како да се нацртани. Не можев да поверувам што гледам! Се чувствував како да сум во некој цртан филм, полн со изненадувања од мириси и бои на пролетта.

Одеднаш, на гранката на дрвото слета една мала, слатка птица. Беше прекрасна. Крилјата ѝ беа волшебни, но едното крилце ѝ беше повредено. Ја зедов нежно и ја однесов дома. Се грижев за неа сè додека не оздраве.

Помина една година. Повторно дојде пролет. Птицата си беше отишла, и мислев дека никогаш повеќе нема да ја видам. Но, после неколку дена излегов надвор – и пред мене се отвори волшебна слика: истото дрво, само сега полно со распеани птици и прекрасни пеперутки во сите бои.

Овој текст е подготвен со финансиска поддршка од Европската Унија. Содржината на текстот е единствена одговорност на ЗГ „Од станица до граница“ од Гевгелија и не мора да ги одразува ставовите на Европската Унија.

Регионалната програма „Нашите медиуми: Акција на граѓанското општество за поттикнување на медиумска писменост и активизам, спротивставување на поларизацијата и промовирање на дијалог“ се спроведува од страна на партнерските организации: СЕЕНПММедиацентар од СараевоАлбанскиот медиумски институтЦрногорскиот медиумски институтСоветот за етика во медиумите на КосовоМакедонскиот институт за медиумиНовосадската школа за новинарствоМировниот институт од Љубљана и Бианет (Турција), со финансиска поддршка од Европската Унија.

Споделете го написот:

Поврзани Написи